notun defteri

hayatı ne kadar zorlaştırsa da kar güzel şey..daha çok istanbul için konuşuyorum tabi, insan alışık olmayınca eli ayağı dolaşıyor. mesela ilk kar yağdığı gün bir de böyle hazırlıksız yakalandık falan herkesin bi kafası karıştı sanki zaten karman çorman bir şehir hayatı var, iyice birbirine girdi herşey. bugün dışarı çıktım hızlı bir şekilde alışkanlık kazanmış insanlar sanki, 2 gün oldu durmadan yağıyor, belki arada kısa kesintiler yapmıştır ama, ne zaman camdan falan baksam yağıyor. ve insanlara bir rahatlama gelmiş, kayarak yürümeye alışmış millet falan. sokaktaki araba sayısı da az..görüntü genel olarak güzeldi evimin çevresinde. sonra akşam haberlere baktım sürücüsü yokken kayıp bi yerlere çarpıp ancak durabilen arabalar, kösele ayakkabılarını kayak takımı olarak kullanıp yokuş aşağı hız denemesi yapanlar falan, tam bir sirk - ama bu tamamen ayrı bir konu -.

evde sıkıntıdan patladım, sonra aklıma ilkokul-ortaokul-lise dönemlerinde ayrı ayrı kar tatili günleri geldi: kar topu oynayabilmek için okula falan giderdim ben, ve yüksek lisansımı tamamlamış 26 yaşına gelmiş biri olarak tüm gün aklımdan “ya yarın itü ye gitsem kar topu oynayacak birini bulur muyum acaba?” geçti. pazartesi bir oynama girişiminde bulundum, 2 hedefe isabet, 5 ıska, 7 kafaya ve sırta kartopu yeme skoruyla olayı tamamladık. yetti mi yetmedi tabii..

olay yaşla alakalı değil sanırım, yaşım ne olursa olsun boyumla doğru orantılı olarak büyüyememiş biriyim heralde. mesela 2 çocuk gördüm bugün üzerlerinde sadece montları eldivenleri ve çekiştirdikleri bir kızakları vardı. sonra utandım kendimden öyle bir sarınmıştım ki atkıma bereme falan dedim niye üşüyorum ben onlar üşümüyorken. - beni iyi tanıyanlar için şaşırtıcı gelişme bugün boğazlı kazak bile giydim ben -. kızağı da kıskandım ayrıca Gebze’de otururken öyle kayabildiğimiz bir yokuşumuz vardı ama kızağımız yoktu ve çöp poşetleri ya da lastiğimsi şeylerle kayardık anca. kösele ayakkabımız olsaymış keşke onlar da oluyormuş bak. 

soğuk falan ama kar güzel şey..ne kadar zorlaştırsa da bazı şeyleri, çileye dönüşse de, adam gibi yürümeyi beceremesem de güzel görüntüsüyle bana huzur veriyor ve yaz sıcağından daha çok seviyorum kendisini.

p.s.:itü ahalisi yarın gelsenize oynayalım biraz, pek bir güzel birikmiştir şimdi kampüs içinde, 2 sene önceki gibi yuvarlanalım biraz, bir rahatlayalım. hem koşturursak falan çok üşümeyiz de =)